เราจะรู้ได้อย่างไรว่าตอกเสาเข็มสปันไมโครไพล์ ถึงชั้นดินแข็ง (ดินดาน) แล้ว?
วิธีหลักที่ใช้ตรวจสอบว่าเสาเข็มสปันไมโครไพล์ตอกลงไปจนถึง ชั้นดินแข็ง (ดินดาน) แล้วหรือยัง คือการตรวจสอบผ่านการนับจำนวนครั้งในการตอกเสาเข็ม หรือที่เรียกว่า การเช็คโบว์เคาท์ (Blow Count) โดยมีรายละเอียดดังนี้ครับ:
- วิธี Last 10 Blow Count: เป็นวิธีที่นิยมและเป็นมาตรฐานที่สุด โดยวิศวกรจะสังเกตและบันทึก ระยะการจมของเสาเข็มจากการตอก 10 ครั้งสุดท้าย,,,.
- เกณฑ์การตัดสินใจ: เมื่อเสาเข็มถูกตอกลงไปจนถึงชั้นดินแข็งที่รับน้ำหนักได้จริง เสาเข็มจะจมลงได้น้อยมากต่อการตอกหนึ่งครั้ง. หากระยะการจมจากการตอก 10 ครั้งสุดท้ายนั้น ไม่เกินค่าที่วิศวกรได้คำนวณและกำหนดไว้ ตามมาตรฐานทางวิศวกรรม จะถือว่าเสาเข็มนั้นลงถึงชั้นดินแข็งและสามารถรับน้ำหนักได้ตามการออกแบบแล้ว,,,.
- การควบคุมโดยวิศวกร: ค่าโบว์เคาท์ที่เหมาะสมจะถูกคำนวณโดยวิศวกรโครงสร้าง ซึ่งพิจารณาจากน้ำหนักตุ้มปั้นจั่น ระยะยก และสภาพชั้นดินในพื้นที่นั้นๆ,,. เมื่อทำงานเสร็จสิ้น บริษัทที่มีมาตรฐานจะทำ รายการคำนวณการตอกเสาเข็ม (Blow Count Report) ให้กับลูกค้าเพื่อยืนยันคุณภาพเสาเข็มทุกต้น.
- ความลึกโดยประมาณ: ในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล ชั้นดินแข็งหรือดินดานมักจะอยู่ที่ความลึกประมาณ 18–21 เมตร หรือใช้เสาเข็มประมาณ 12–14 ท่อน,. อย่างไรก็ตาม ไม่ควรยึดถือเพียงตัวเลขความลึกอย่างเดียว แต่ต้องใช้ค่าโบว์เคาท์เป็นตัวตัดสินใจหลักเพื่อความปลอดภัยสูงสุด.
- ข้อควรระวัง: เมื่อตอกเสาเข็มจนถึงชั้นดินแข็งหรือชั้นทรายแล้ว ไม่ควรพยายามตอกฝืนต่อไป เพราะแรงกระแทกที่รุนแรงอาจทำให้ตัวเสาเข็มเกิดการเสียหายหรือแตกหักใต้ดินได้.
สรุปคือ เราจะทราบได้จากการที่เสาเข็มเริ่ม “ตอกไม่ลง” หรือจมลงน้อยมากตามระยะที่วิศวกรกำหนดไว้ในการนับ 10 ครั้งสุดท้ายนั่นเองครับ,,.