617 การทำฐานราก F1 เสาเข็มเดี่ยว
การทำฐานราก F1 (ฐานรากเสาเข็มเดี่ยว) โดยใช้เสาเข็มสปันไมโครไพล์ มีรายละเอียดทางวิศวกรรมที่สำคัญเพื่อให้โครงสร้างมีความมั่นคงสูงสุด ดังนี้ครับ:
- องค์ประกอบของฐานราก F1
- เสาเข็ม (Pile): ใช้เสาเข็มสปันไมโครไพล์ 1 ต้นต่อหนึ่งฐานราก มักเป็นขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 21, 25 หรือ 30 ซม. ขึ้นอยู่กับน้ำหนักบรรทุกที่คำนวณไว้
- ฟุตติ้ง (Footing/Pile Cap): เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กที่ครอบอยู่บนหัวเสาเข็ม ทำหน้าที่รวบน้ำหนักจากเสาตอม่อลงสู่เสาเข็ม
- ตอม่อ (Pedestal): ส่วนที่เชื่อมต่อระหว่างฐานรากและเสาของอาคาร
- รายละเอียดการเสริมเหล็ก (Reinforcement)
การเสริมเหล็กในฐานรากเสาเข็มเดี่ยวที่มีประสิทธิภาพสูง มีลักษณะเฉพาะดังนี้:
- เหล็กแกนหลัก (Main Bars): นิยมใช้เหล็กข้ออ้อยขนาดใหญ่ เช่น 8-DB 25 mm เพื่อความแข็งแรง
- เหล็กปลอก (Stirrups): มักใช้เป็นเหล็กปลอกคู่ เช่น 2-ป RB 9 mm @ 0.10 m วางถี่เพื่อรัดเหล็กแกนให้แน่นหนา
- ตะกร้อครอบ (ตะกร้อคว่ำ): ในงานเข็มเดี่ยวนิยมใช้ตะกร้อเหล็กแบบคว่ำสวมลงบนหัวเสาเข็มโดยตรง เพื่อช่วยล็อกตำแหน่งให้อยู่ศูนย์กลางและป้องกันการเยื้องศูนย์
- ระยะการติดตั้งที่สำคัญ
- ระยะฝังหัวเสาเข็ม (Embedment Depth): หัวเสาเข็มควรฝังลึกลงในเนื้อคอนกรีตฐานรากอย่างน้อย เท่าวกับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง (D) ของเสาเข็ม เพื่อป้องกันหัวเสาเข็มงัดเนื้อฐานรากจนปริแตก
- ระยะเหล็กเดือย (Dowel Bars): เหล็กเสริมจากเสาเข็ม (กรณีเข็มเจาะ) หรือเหล็กตอม่อต้องหยั่งลึกลงมาอย่างน้อยเท่ากับระยะ D เช่นกัน
- ระยะหุ้มคอนกรีต (Concrete Covering): มาตรฐานกำหนดให้มีระยะหุ้มเหล็กไม่น้อยกว่า 7.5 ซม. (0.075 ม.) ในสภาพดินทั่วไปเพื่อป้องกันสนิม
- ขั้นตอนการก่อสร้างเสาเข็มสปันไมโครไพล์
- การตอกเสาเข็ม: ตอกเสาเข็มสปันไมโครไพล์ลงไปจนถึงชั้นดินดาน และตรวจสอบค่าการตอก 10 ครั้งสุดท้าย (Last Ten Blows)
- การสกัดหัวเสาเข็ม (Chipping): สกัดคอนกรีตส่วนบนที่เสื่อมสภาพออกจนเห็นเหล็กเสริมภายใน โดยให้มีระยะความสูงของเหล็กโผล่ที่เหมาะสม (H > 40 เท่าของขนาดเหล็ก) เพื่อใช้ทาบกับเหล็กฐานราก
- การติดตั้งเหล็กเสริม: วางตะแกรงเหล็กหรือตะกร้อเหล็กครอบหัวเสาเข็ม และผูกเหล็กตอม่อเข้าด้วยกัน
- การเทคอนกรีต: ทำความสะอาดเศษฝุ่นและเทคอนกรีตฐานรากให้หุ้มรอยต่อทั้งหมดเป็นเนื้อเดียวกัน