561 กฎหมายกำหนดให้ฐานรากแผ่ต้องฝังลึกจากผิวดินเท่าไหร่? (กฎกระทรวง กำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566)
ตามกฎกระทรวง กำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 ได้มีการกำหนดมาตรฐานความลึกและลักษณะของฐานรากแผ่เอาไว้เพื่อให้เกิดความมั่นคงและความปลอดภัยต่อโครงสร้างอาคาร ดังนี้ครับ:
- ระดับความลึกที่ต้องฝัง: กฎหมายกำหนดให้ฐานรากแผ่ต้องมีระดับความลึกที่ฝังในดิน โดยวัดจากระดับผิวดินถึงระดับต่ำสุดของฐานรากแผ่ไม่น้อยกว่า 1 เมตร
- ความหนาของฐานราก: ความหนาของตัวฐานรากแผ่เองจะต้องไม่น้อยกว่า 0.20 เมตร
- คุณภาพของดินฐานราก: ฐานรากแผ่ต้องวางอยู่บนดินฐานรากที่ไม่มีส่วนประกอบของอินทรียสารที่ยังสลายไม่หมด
- ข้อยกเว้น: ข้อกำหนดเรื่องความลึก 1 เมตร และความหนา 0.20 เมตรนี้ มิให้ใช้บังคับแก่ฐานรากแผ่ที่วางอยู่บนชั้นหิน
- การวางบนดินเดิม: โดยปกติฐานรากแผ่ต้องวางอยู่บนดินฐานรากเดิม หากจำเป็นต้องวางบนดินถมหรือดินถมปนดินเดิม วิศวกรผู้ออกแบบและคำนวณจะต้องตรวจสอบความสามารถในการรับน้ำหนักไม่ให้เกิดการทรุดตัวหรือเอียงตัวเกินกว่าที่กำหนด
การกำหนดความลึกที่ 1 เมตรนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันไม่ให้สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่ผิวดิน เช่น การกัดเซาะจากน้ำ หรือการเปลี่ยนแปลงความชื้นตามฤดูกาล (ซึ่งอาจทำให้ดินเหนียวหดตัวหรือพองตัว) เข้าไปรบกวนการถ่ายน้ำหนักของฐานรากลงสู่พื้นดิน
สรุปท้ายบทความ
ตามกฎกระทรวง พ.ศ. 2566 ฐานรากแผ่ต้องฝังลึกจากระดับผิวดินถึงระดับต่ำสุดของฐานรากไม่น้อยกว่า 1 เมตร และตัวฐานต้องมีความหนาอย่างน้อย 0.20 เมตร โดยต้องวางบนดินที่ไม่มีอินทรียสารปนเปื้อน อย่างไรก็ตาม หากฐานรากนั้นวางอยู่บนชั้นหิน จะได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามเกณฑ์ความลึกและความหนาดังกล่าว